Haar leven bestaat uit de combinatie van school en sweatshop en de taak is aan Kimberly om de twee werelden te combineren.
Tijdens haar schoolcarrière heeft Kimberly moeite met Engels, waardoor zelfs simpele dingen al een hele opgave worden.
Gelukkig blinkt ze uit in exacte vakken, waardoor ze haar toekomst op kan bouwen.
Daarnaast brengt school ook een sociale kant met zich mee.
Kimberly kan het goed vinden met Annette en bombardeert haar tot de clichématige beste vriend.
Gelukkig is dit één van de weinige clichés in het boek en weet Kwok de veelgebruikte locatie school verfrissend te houden.
Dit komt vooral door Kimberly zelf, die nooit bij de pakken neer zit, maar altijd een oplossing verzint.
Zo pakte ze een pestkop op deze manier aan:
““You keep try to get my attention but I just not like you in that way.” Then I reached up to give him what I hoped would look
like a patronizing kiss on the cheek. I missed in my nervousness, though, and kissed him on the corner of his mouth instead,
which must have made my performance more convincing to all of the spectators. Despite his bravado, Greg was also only twelve
years old at the time, and he was so shocked by my kiss that he started to sputter violently, as if he’d been stung by a hive
of bees"
Schrijfstijl
Waarin het boek verschilt van andere boeken die zich op school afspelen is de sweatshop waarin Kimberly werkt en het feit dat Kimberly moeite heeft met de Engelse taal.
Dat laatste geeft een unieke stijl aan het boek.
Zo wordt, om aan te geven dat Kimberly een woord niet begrijpt, een woord fonetisch gespeld:
““Our new student eye-prezoom?” He gave a strange smile that made his lips disappear, then he looked at his watch and his lips reappeared. “You’re very
late. What’s your exsu?”
I knew I had to answer so I guessed. “Kim Chang.”
He stared at me for a second. “I know what your name is,” he said, enunciating each word. “What’s your exshus?”
A few of the kids snickered. I took a quick look around: almost all black with two or three white kids. No other Chinese at
all, no help in sight.”
"Girl in Translation" is een boek dat de clichés overstijgt en werkelijk een mooi verhaal weet te vertellen over cultuurverandering, inburgering en gevoelens van machteloosheid.
Ondanks de penibele situatie van Kimberly en ondanks dat het duidelijk is dat dit het levensverhaal van Jean is, is het boek noch onrealistisch noch depressief.
Jean zet haar alter ego nooit als zielepoot neer, iets wat ze zeker had kunnen doen.
Hierdoor leest het boek lekker door en blijft het niet hangen in negatieve energie.
Ook op het gebied van liefde weet het boek te variëren, waardoor het boek meer is dan een romantische komedie.
Een echt verhaal over liefde en vriendschap in een unieke setting, dat alle taalbarrières omvergooit.
