maandag 30 mei 2016

Smikkelrepen Eindversie

Smikkel Spaaractie
Postbus 333
1273 KB Etten-Leur

Frank van Andel
Achterstraat 32
3562 OP Hendrik-Ido Ambacht

Gorinchem, 30 mei 2016

Betreft: Smikkel Spaaractie

Geachte heer/mevrouw,

Ik schrijf deze brief omdat er een probleem is opgedoken in de Smikkelspaaractie.
Zoals u weet is er tot 5 juni de Smikkelspaaractie, waarbij men twee bioscoopkaarten krijgt als men tien punten op zou sturen.

Het probleem is, dat ik acht punten bij elkaar heb gespaard en dacht dat ik gisteren (29 mei) de laatste twee repen zou kunnen kopen en zo de laatste twee punten zou kunnen krijgen.
Tot mijn grote verbazing was er op geen enkele Smikkelreep nog een punt te vinden, hoewel de actie pas op 5 juni afgelopen is.
Hierdoor mis ik twee punten en dit zou betekenen dat ik geen bioscoopkaartje zou kunnen krijgen, ondanks het feit dat ik tien repen heb gekocht in de actieperiode.

Daarom zou ik u willen vragen mij alsnog twee bioscoopkaartjes op te sturen, aangezien ik tien repen heb gekocht in de actieperiode.
Hoewel ik maar acht punten heb, zouden de twee toegezonden wikkels ook punten moeten bevatten, waardoor ik tien punten zou moeten hebben.
Hiermee voldoe ik dus aan de actievoorwaarden en ik zou dus graag twee bioscoopkaartjes krijgen.

Met vriendelijke groet,

Frank van Andel




dinsdag 17 mei 2016

Klachtenbrief

Museum van de Twintigste Eeuw
Postbus 314
2525 BX Den Haag

Frank van Andel
Dorpsstraat 23
4356 DP Schoorl

Gorinchem, 17 mei 2016

Betreft: Inleiding op tentoonstelling


Geachte heer/mevrouw,

Op 12 april 2016 heb ik voor mijn klas een uitje georganiseerd naar de tentoonstelling "50 jaar reclame"
Als voorbereiding daarop hebben we in de klas de informatie doorgenomen, die op de website stond.
Tot mijn grote verbazing bleek de inleiding op de tentoonstelling slechts de informatie te bevatten, die op de site vermeld staat.
Daarnaast werd de informatie, die we al gelezen hadden op de site, niet boeiend en zelfs storend gebracht.

De gids stotterde, zweette en moest herhaaldelijk zijn zin opnieuw beginnen en praatte bovendien heel monotoon.
Daarbij vertelde hij niks over de objecten waar we langs liepen, het bleef bij de basis.
Toch kostte de inleiding 75 euro, terwijl er geen meerwaarde was tegenover het doornemen van de site, wat gratis is.
De klas baalt enorm van deze afknapper en de ouders zijn natuurlijk ook niet blij.

Daarom stel ik voor dat er een gids bij ons op school zou komen vertellen over de geziene rondleiding, zodat de leerlingen alsnog kunnen leren over de twintigste eeuw.

Met vriendelijke groet, 


Frank van Andel

dinsdag 19 april 2016

Pamflet: Spaanse Les

Als gymnasium worden er op deze school naast Engels, Nederlands, Duits en Frans ook Latijn en Grieks gegeven.
Toch ontbreekt er een grote wereldtaal in dit rijtje: Spaans.
Het is schokkend dat de grootste wereldtaal, na het Engels, niet aangeboden wordt.

Spaans is immers de landstaal in grote delen van Zuid-Amerika, een opkomend werelddeel in de wereldeconomie.
Het spreken van de taal kan dus belangrijk worden.

Daarbij komt dat het spreken van zowel Frans en Spaans een uitstekende basis geeft voor het spreken van andere Romaanse talen, die ook belangrijk zijn voor een wereldburger.
Italiaans, Portugees en zelfs Roemeens kunnen voor iedere zakenman van belang zijn en het leren van Spaans zorgt voor een makkelijk opstapje voor deze talen.

Spaanse les stopt natuurlijk niet bij de taal zelf.
De geschiedenis van Spanje, maar ook die van Spaanssprekende landen, is een nuttige aanvulling op je algemene kennis.

Ik heb het probleem besproken met mr Ruitenbeek en hij heeft toegezegd Spaanse les in het vakkenpakket te verwerken, op voorwaarde dat minstens tien mensen het vak zullen kiezen.

Dus, wil jij je talenkennis vergroten en kun jij een extra vak aan?
Kom dan naar de informatieavond op 16 mei voor meer informatie over onder andere de methode, het aantal SLU en meer voordelen voor het leren van Spaans.

Bij tien mensen is er al een les, maar het zou natuurlijk veel leuker zijn als we een volle klas hadden en we er een gezellige en leerzame les van zouden kunnen maken.

dinsdag 29 maart 2016

Recensie

Jean Kwok's debuutroman "Girl in Translation" gaat over Kimberly Chang, een meisje uit Hong Kong dat naar de VS vertrekt om daar de American Dream te beleven.
Haar leven bestaat uit de combinatie van school en sweatshop en de taak is aan Kimberly om de twee werelden te combineren.

Tijdens haar schoolcarrière heeft Kimberly moeite met Engels, waardoor zelfs simpele dingen al een hele opgave worden.
Gelukkig blinkt ze uit in exacte vakken, waardoor ze haar toekomst op kan bouwen.

Daarnaast brengt school ook een sociale kant met zich mee.
Kimberly kan het goed vinden met Annette en bombardeert haar tot de clichématige beste vriend.
Gelukkig is dit één van de weinige clichés in het boek en weet Kwok de veelgebruikte locatie school verfrissend te houden.
Dit komt vooral door Kimberly zelf, die nooit bij de pakken neer zit, maar altijd een oplossing verzint.

Zo pakte ze een pestkop op deze manier aan:

““You keep try to get my attention but I just not like you in that way.” Then I reached up to give him what I hoped would look
         like a patronizing kiss on the cheek. I missed in my nervousness, though, and kissed him on the corner of his mouth instead,
         which must have made my performance more convincing to all of the spectators. Despite his bravado, Greg was also only twelve
         years old at the time, and he was so shocked by my kiss that he started to sputter violently, as if he’d been stung by a hive
         of bees"

Schrijfstijl
Waarin het boek verschilt van andere boeken die zich op school afspelen is de sweatshop waarin Kimberly werkt en het feit dat Kimberly moeite heeft met de Engelse taal.

Dat laatste geeft een unieke stijl aan het boek.
Zo wordt, om aan te geven dat Kimberly een woord niet begrijpt, een woord fonetisch gespeld:

 ““Our new student eye-prezoom?” He gave a strange smile that made his lips disappear, then he looked at his watch and his lips reappeared. “You’re very
         late. What’s your exsu?”

      
      I knew I had to answer so I guessed. “Kim Chang.”
      
      He stared at me for a second. “I know what your name is,” he said, enunciating each word. “What’s your exshus?”

      
      A few of the kids snickered. I took a quick look around: almost all black with two or three white kids. No other Chinese at
         all, no help in sight.”

"Girl in Translation" is een boek dat de clichés overstijgt en werkelijk een mooi verhaal weet te vertellen over cultuurverandering, inburgering en gevoelens van machteloosheid.
Ondanks de penibele situatie van Kimberly en ondanks dat het duidelijk is dat dit het levensverhaal van Jean is, is het boek noch onrealistisch noch depressief.
Jean zet haar alter ego nooit als zielepoot neer, iets wat ze zeker had kunnen doen.
Hierdoor leest het boek lekker door en blijft het niet hangen in negatieve energie.

Ook op het gebied van liefde weet het boek te variëren, waardoor het boek meer is dan een romantische komedie.
Een echt verhaal over liefde en vriendschap in een unieke setting, dat alle taalbarrières omvergooit.




maandag 14 maart 2016

De reis naar Parijs: Er ligt een man in het bos in zijn zwembroek

Ik ben in de week voor de herfstvakantie naar Parijs geweest en daar heb ik heel veel dingen gezien en beleefd.
In dit verslag vertel ik over deze reis en welke activiteiten het leukste, mooiste of indrukwekkendste waren.

Op dinsdagochtend begon het programma met een bezoekje aan de begraafplaats Père Lachaise.
Veel beroemdheden zijn daar begraven, zoals de zanger Jim Morrison en componist Chopin.
We kregen allemaal een blaadje met verschillende foto's van graven.
De bedoeling was om ieder gefotografeerd graf te vinden.
Ik heb deze opdracht na een paar minuten laten varen.
Op iedere vierkante meter waren er namelijk extreem veel graven om door te spitten en ik was nog moe van het vroege vertrek.
Het pad was hobbelig met veel hoogteverschillen en was bedekt met caseiiles en ondanks de plattegrond was het heel moeilijk om de graven te bezoeken of te vinden.
Ieder graf was een soort huisje, sommige huisjes waren zelfs villa's, zo gedecoreerd en groot waren ze.


Op woensdag zijn we naar het paleis van Versailles geweest.
Het paleis werd in 1624 voor Lodewijk XIII gebouwd en later door Lodewijk XIV uitgebreid tot het grootse paleis dat het nu is.
Lopen door het paleis van Versailles voelt alsof je door een museum loopt, maar tegelijkertijd weet je door de bedden dat er echt mensen gewoond hebben.
Alles was uitermate keurig en geordend.
De zalen hadden allemaal een eigen klassieke god toegewezen, die hoorde bij de functie die de zaal vervulde.
De oorlogszaal staat in het teken van Mars, die van de vrede staat in het teken van Venus.
De slaapkamer was een kleine ruimte, versierd met stoffen en goud en die tot op het plafond toe vol stond met geverfde details en vormpjes.

Diezelfde woensdag voeren we met een fluisterboot over de Seine.
Het was regenachtig, koud, donker en de enige manier om het goed te zien was buiten.
Toch was het zeker de moeite waard.
Alle Parijse hotspots zijn namelijk te vinden rond de Seine.
De Eiffeltoren was bijvoorbeeld mooi verlicht en goed te zien vanaf de Seine.

Op donderdag zijn we uit eten geweest in Flunch.
De plek was sterk verlicht en had kleine tafeltjes.
Net zoals bij La Place moest je zelf je eten afhalen.

Op vrijdag zijn we naar het Louvre geweest
Het Louvre is een van 's werelds grootste musea in Parijs. Het ligt net ten noorden van de Seine. Het bestaat uit drie vleugels: de Richelieu-vleugel, de Sully-vleugel en de Denon-vleugel. De Mona Lisa is waarschijnlijk het beroemdste stuk uit de collectie van het Louvre. Het is sinds jaren 's werelds bestbezochte museum.
Het is zo groot, dat we eigenlijk maar twee afdelingenhebben bezocht.
Eerst hebben we de Grieks-Romeinse beeldhouwwerken gezien, met als voornaamste werken de Venus van Milo en de Niké van Samothrake.
Daarna zijn we naar de Renaissance-werken geweest.
In deze gang (want het was voornamelijk maar één gang) hingen extreem veel beroemde schilderijen.
Je kon eigenlijk maar de helft echt goed in je opnemen, zo gigantisch veel schilderijen hingen er.

Dit waren de hoogtepunten van de Parijs-reis.
De ondertitel sloeg op één van de raadsels die verteld werden in de trein, waarin men moest raden wat er gebeurt was na een vertelde situatie

maandag 29 februari 2016

Waarom jongeren niet meer lezen (Reactie op een forum)

Martin Slagter publiceerde laatst een artikel over de ontlezing en de achteruitgang van de schriftelijke vaardigheden en ik wilde hierop graag reageren.

De heer Slagter stelt dat leerlingen het de schriftelijke vaardigheid ontbreekt om "goed" te kunnen lezen en stelt dat school vooral ingesteld is om leuke lessen aan te bieden.

Hierin kan ik hem geen ongelijk geven, hij vermeldt daar namelijk bij dat dit over het (v)mbo gaat en daar weet ik niet wat er gebeurd.

Toch kan ik stellen dat zijn standpunt niet opgaat voor het gymnasium.
Het gymnasium is het tegenovergestelde dan de door meneer Slagter geschetste situatie.
Samen gezellig leuke dingen doen zit er vaak niet in.

Ik heb in al de lessen Nederlands die ik gekregen heb niet één keer een lesvullende discussie of een vergadering meegemaakt.
Hierbij komt dat in die lessen, presenteren vaak ook niet aan de orde komt.
Spellen, zakelijke teksten lezen, schrijven en grammatica zijn de norm, niet de mondelinge vaardigheden.

Kortgezegd is uw standpunt niet verkeerd en verhelderend, maar u beperkt zich slechts tot de doelgroep die uw standpunt het beste uitkomt.